آرین تور

آنچه يكبار به عنوان اسطوره‌اي دست نيافتني در جهان غرب كنار گذاشته شده بود، بلندترين كوه منفرد برف‌پوش در منطقه استوايي

امروزه براي صعود به آن برنامه‌ريزي مي‌شود و داستان ارواح آدم‌خوار ساكن در اين كوه به دنياي افسانه‌ها رانده شد.تصوير قله برف‌پوش

بلندبالاي اين كوه كه از دامنه‌هاي سرسبز اطراف با عظمت برافراشته است نمادي قوي براي اين سرزمين ممكن‌هاي غيرممكن گشته

است. كمتر كسي مي‌تواند اين احساس احترام خاضعانه را انكار كند وقتي ابرها پراكنده مي‌شوند تا هاله‌اي از اين قله بلند را نمايان سازد

كه در آفتاب استوايي به روشني مي‌درخشد.

كليمانجارو نيروي عظيم زندگي را به مردمان محلي هديه مي كند و همه آنهايي كه اطراف اين كوه زندگي مي‌كنند به خاك آتشفشان

غني براي كشاورزي و چشمه‌ساران بي‌پايان دست مي‌يابند. يكی از جالب‌ترين وجوه اين كوه اين است كه كوهنوردان مي‌توانند بدون

تجهيزات خاص از آن صعود كنند در قرن اخير تعداد كوهنوردان به بيش از هزار نفر در سال بالغ مي‌شوند.

 هانس مه ير اولين صعود كننده اروپايي در سال 1889 می باشد.اين بلندترين كوه منفرد دنيا كه از سطح دريا 5895 متر ارتفاع دارد در 330

كيلومتري خط استوا واقع شده و در ميان سه تا از بزرگترين درياچه هاي قاره آفريقا محاصره شده است

درياچه ويكتوريا، دومين در ياچه با آب تازه در شمال، درياچه تانگانيكا، دومين درياچه عميق دنيا، در غرب و درياچه نياسا در جنوب غربي.

اين كوه عظيم‌الجثه به طول 80 كيلومتر و عرض 40 كيلومتر از سه آتشفشان به هم چسبيده تشكيل شده است قوي‌ترين و آرامترين آنها

شيرا (Shira) در منتهي‌اليه شمال غرب به ارتفاع 3962 متر با ماونزي (Mawenzi) در انتهاي جنوب شرقي 5149 متر ادامه مي‌يابد و تحت

سيطره كيبو (Kibo) در مركز قرار دارند كه عرضي حدود 3 كيلومتر دارد بالاترين نقطه كيبو به ارتفاع 5895 متر از زمان استقلال تانزانيا ( 

Uhuru) ناميده شده است.

كيبو دسترسي‌هاي بسيار مشهور و غير فني دارد با چندين مسير استاندارد.

 اگر چه مسيرهاي پرشيب و يخ‌ پوش خطرناكي در اطراف (Breach Wall) وجود دارد يك ديواره حجيم نيز در جبهه

 جنوبي وجود دارد كه در يك حركت لايه‌هاي زمين بوجود آمده است.

ماونزي دسترسي ساده ندارد و با تركيبي از صخره‌ نوردي و يخ ‌نوردي مي‌ توان به آن رسيد اين مقصد سخت و نا آشنا سومين قله بلند

آفريقا است.

در يخچالهاي كيبو بارها اسكي شده است از حداقل دهه 1990 و شايد خيلي قبل‌تر، اگرچه اين مسيرها معمولاً در انتها با خطر برخورد با

صخره‌هاي عمودي يخ مواجه مي‌شوند اما ادامه اين 600 متر باقي مانده ممكن است بعد از يك بارش فراوان برف ممكن باشد.

 توجه داشته باشيد كه اسكي و ديگر روشها غير از كوهپيمايي و كوهنوردي به صورت رسمي توسط كنترل كنندگان پارك ملي كليمانجارو ممنوع شده است.

آب و هوا و زمان صعود: پارك ملي كليمانجارو از همان اكوسيستم ساير نواحي شمال تانزانيا برخوردار است يعني يك دوره كوتاه باراني در

طول ماه نوامبر (آبان) و يك دوره طولاني بارش از آوريل تا اوايل جون (فروردين تا اواسط خرداد) اما ارتفاع و جبهه‌اي كه براي صعود انتخاب

مي‌شود بر اين شرايط  تاثير مي‌گذارد به طوري كه هواي ابري دو هفته بعد از فصل بارندگي ادامه مي‌يابد و همچنين در فصل خشك –از

ژانويه تا مارس و جولاي و اكتبر- هوا ابري است بقيه دوره‌هاي سال در كوه هوا صاف و در طول روز خشك است اما در طول شب از دماي

هوا به طور محسوسي كاسته مي‌شود تخمين زده مي‌شود كه دماي هوا با هر 200 متر صعود يك درجه كاهش مي‌يابد به هر حال پارك

در تمام طول سال باز است و كوهنوردان در تمام فصول صعود مي‌كنند.براي رسيدن به قله از پنج اكوسيستم مختلف مي‌گذريم كوهپايه در

پايين‌ترين ارتفاع با درختان برافراشته قهوه و موز مشخص مي‌شود و جايي پايان مي‌يابد كه جنگل روي دامنه ها را پوشانده است بارش

حدود 200 سانتيمتر در سال اين جنگل را براي فعاليت‌هاي گياه‌شناسي مناسب ساخته است چرا كه سرخس‌هاي اين منطقه حدود

شش متر رشد مي‌كنند و لوبلياي غول‌آسا معمولاً به نه متر مي‌رسد در ارتفاعي حدود 2700 متر جنگل براي مرغزار و بوته‌زار جا باز

مي‌كند و گاهي فيلها تا اين حد بالا مي‌آيند حدود 3900 متر كم‌كم زندگي پشت‌سر گذاشته مي‌شود كه ناشي از آب و هواي اين ارتفاع

است كه اجازه زندگي به هيچ جانداري نمي‌دهد به غير از خزه‌ها و گلسنگ وقتي به قله مي‌رسي سه يخچال و سه مخروط آتشفشاني

را سر بر آورده از جلگه‌اي بي‌نظير 5/5 كيلومتر پايين‌تر مي‌بيني.

ما مصريم بر اينكه حتماً كوه را به آرامي صعود كنيد رقت هوا قاتل آشنايي است. براي كوهنوردان عجول آخر هفته كه در مورد توانايي

هايشان قضاوت اشتباهي دارند و سريع صعود مي‌كنند ارتفاع زدگي معمول و كشنده است مجوز هيچ صعودي بدون راهنما داده نمي‌شود

و شش راه صعود با درجات متفاوت سختي وجود دارد پناهگاهها در طول راه در نقاط مختلف وجود دارد و آخرين مرحله صعود در نيمه‌شب

صورت مي‌گيرد بنابراين مشكل سوختگي ناشي از برف وجود ندارد و با طلوع خورشيدي بي‌نظير در قله پايان مي‌يابد.

 مسير زيباي ماچامه: جذاب‌ترين مسير به كليمانجارو است كه پوشش گياهي متنوع و چشم‌اندازهاي وسيع دارد اين مسير به راههايي

كه به كمپ برج آتشفشاني (Lava Tawer Camp) در ارتفاع 4630 متر مي‌رسند مشرف است صعود از مسير ماچامه پنج تا شش روز

طول مي‌كشد كه بستگي به توان بدني كوهنوردان دارد به هر حال انتهاي راه از هر مسير به سربالايي تندي ختم مي‌شود.اين مسير از

دهكده ماچامه شروع شده و در ارتفاع 3000 متري به اولين كمپ ماچامه، جايي كه جنگل به خلنگزار مي‌پيوندد، مي‌رسد در ادامه

كوهپيمايي از ميان خلنگزار به كمپ شيرا (shira) در غرب كيبو با چشم‌انداز فوق‌العاده‌اي به فلات شيرا (Shira) مي‌رسيم معمولاً از اين

نقطه مسير شيرا (Shira) را ادامه مي‌دهند تا به اقامتگاه كوچك برج آتشفشاني (Lava Tawer Hut) مي‌رسند و از آنجا به مسير اومب و

(Umbwe) مي‌پيوندد كه مي‌توان در طول شب به سمت كمپ بارانكو (Baranco) در ارتفاع 3950 متري پايين مي‌روند اما كوهنوردان بسيار

توانمند ممكن است مسير يخچال ادامه دهند (اگرچه توقفگاه اينجا مدتها كه مورد استفاده نبوده است).

آنهايي كه از كمپ بارانكو از راه موكا (Mweka) به كمپ بارافو (Barafu Camp) مي‌روند مجبورند مسير سختي را در آخرين مرحله صعود به

قله طي كنند مسير برگشت معمولاً از راه موكا (Mweka) است لازم به يادآوري است كه كمپ موكا (Mweka) و بارافو (Barafu) بسيار